خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام قالب صحیفه
خانه / نگرش و مهارت مادری / زمانی برای شکستن قانونها

زمانی برای شکستن قانونها

یکی از چالش­هایی که والدین در سفر با آن مواجه می­شوند، پایبندی به قوانینی است که در حالت عادی برای سلامت و تربیت فرزندان وضع کرده­اند. در طول سفر، شرایط متفاوت می­شود و موقعیت از ثبات چندانی برخوردار نیست. در این شرایط آیا پدر و مادر باز هم باید بر اعمال قوانین پایفشاری کنند؟ آیا اقتضائات سفر، ایجاب نمی­کند که در قوانین روزمره تجدیدنظر شود و قواعد جدیدی متناسب با شرایط جدید برقرار شود؟ آیا می­توان از این دگرگونی در چارچوب­ها، بهره­برداری های تربیتی نیز کرد؟ آیا قوانینی هم داریم که اتفاقا در سفر باید بیشتر جدی گرفته شوند و روی آنها تاکید بیشتری بشود؟

 

هله هوله­ های جهان به پا خیزید!

کنار گذاشتن موقت بعضی قوانین در سفر، به آسان شدن و لذت­ بردن هرچه بیشتر از دوران کوتاه مسافرت کمک می­کند. و در عین حال خلل چندانی در روند تربیتی فرزندان وارد نمی­کند. کودکانی که در حالت عادی، قانون را درک می­کنند، متفاوت بودن موقعیت سفر و موقت بودن دوران قانون­شکنی را نیز درک می­کنند. این کودکان حتی می­توانند بین چارچوب­های موجود در خانه مادربزرگ با خانه خودشان تمایز قائل شوند و درک کنند که هر موقعیتی، مجموعه قوانین خاص خود را دارد و بدین ترتیب، کنار گذاشتن برخی قوانین در سفر، موجب نمی­شود تا قبح قانون­شکنی به کلی پیش چشم آنها از بین برود و بایدها و نبایدهای تربیتی برایشان لوث شود. البته طبیعی است که پس از سفر، چند روزی زمان می­برد تا شرایط عادی شود و کودک رعایت قواعد پیشین را از سر بگیرد. اما به آرامشی که در سفر به ارمغان می­آورد، می­ارزد. مثال­های این قانون شکنی شامل چنین مواردی است: بازی کردن با تبلت و موبایل بیش از حد مجاز، تلویزیون دیدن زیاد، خوردن خوراکی های فاقد ارزش غذایی همچون چیپس و پفک، خوابیدن در کنار والدین، بیرون رفتن با لباس خانگی،  و …

خودمان دستی دستی می­شکنیم!

برخی از قانون­شکنی­ها همچون واکسن عمل می­کنند. ما نمی­توانیم تا همیشه به طور کامل فرزندمان را از برخی ممنوعات پرهیز بدهیم. چه خوب است که در مورد ممنوعاتی که خطر غیرقابل جبران ندارند و می­شود گاهی سراغشان رفت، خودمان بستر امتحان کردن آنها را در سفر فراهم کنیم. برای مثال خوردن نوشابه یا فست فودها از این دسته هستند. در این مواقع، والدین باید تصریح کنند که چنین برنامه­هایی تنها در سفر قابل انجام و پذیرش است و در غیر آن، خطا محسوب می­شود. البته این تاکیدتان درحدی باشد که خودتان و کودکان، کار را با عذاب وجدان انجام ندهید تا عیش­تان منقص نشود!

حرف مردصندلی ماشین در سفر

معدود قوانینی هم هستند که اتفاقا در زمان سفر باید حتما جدی گرفته شوند و بیش از پیش روی آنها تاکید شود. برای مثال قرار گرفتن کودکان در صندلی ماشین کودک، یکی از این موارد است. کودکان از همان سنین پایین جدیت بزرگترها روی یک مساله را متوجه می­شوند. چنانچه شما عزم جدی داشته باشید که در زمان حرکت ماشین، کودک حتما در صندلی خود مستقر باشد، او کم کم این قاعده را می­پذیرد و به آن تن درمی­دهد حتی اگر در دفعات اول گریه و زاری زیادی به راه بیندازد و شما مجبور شوید انواع و اقسام باج­های قانون شکنانه را به او بدهید تا این یک قانون را حفظ کنید. برای اینکه جایگاه کلام شما خدشه­دار نشود و از طرفی کودک نیز بیش از اندازه آزرده نشود، می­توانید در مواقعی که کودک از نشستن خسته شده است و شدیدا بی­تابی می­کند، ماشین را متوقف کنید و کمی در فضای آزاد با او بازی کنید تا برای ادامه مسیر انرژی کسب کند. البته این کار نیازمند جلب موافقت پدران است که کار چندان راحتی هم نیست!

نه سیخ نه کباب

بدیهی است که در مسافرت برنامه خواب و خوراک کودکان به هم می­ریزد. در اینجا هم سعی کنید تنها به حداقل­هایی از قوانین تغذیه و خواب بسنده کنید که تضمین­ کننده آرامش شما در سفر است و بیشتر از آن سخت­گیری نکنید. برای مثال، برخی کودکان با جابجا شدن ساعت خوابشان به شدت آشفته می­شوند یا اگر غذایشان را به موقع دریافت نکنند، ضعف بدنی بر آنها اثر می­کند و عصبی مزاج می­شوند. سعی کنید در این موارد، حداقل­های لازم را برای آنها فراهم کنید اما برای بیشتر از آن، خودتان را به آب و آتش نزنید و با دیر خوابیدن و دیر بیدار شدن فرزندان در سفر، مقابله نکنید. همچنین در مورد رعایت بهداشت و پاکیزگی، تنها در حدی به قواعدتان برای پیشگیری از بیماری­ها بها بدهید که مطمئنید عدم رعایت آنها موجب بیماری فرزند می­شود و کام شما را در سفر تلخ می­کند. برای مثال کودکی که مستعد عفونت ادراری است و باید ملاحظات خاصی برای او رعایت شود، یا کودکی که معمولا پس از دست زدن به آب­های موجود در مکان­های عمومی مثل حوض پارک­ها، بیمار می­شود. تلاش کنید وسواس­های بهداشتی را که از این حد منطقی فراتر هستند، در مسافرت کنار بزنید تا نه تنها در سفر که پس از آن نیز، با آرامش بیشتری مادری و پدری کنید. برای مثال، خوردن غذای معمولی یک رستوران مطمئن و بهداشتی، توسط کودک ۱۲ ماهه سالم، چندان اشکالی ندارد. کافی است تلاش کنید غذاهای سبک­تر و کم ادویه­تر را انتخاب کنید. همچنین کم­اشتهایی و بدغذا شدن کودکان در سفر، امر راجیست. تا آنجا که بدن او مقاومت دارد، خود را به زحمت و نگرانی نیندازید و از کنار این مساله با آرامش بگذرید.

تعطیلی هرگز!

قطعا برخی از اصول و قواعد شما، نباید تحت هیچ شرایطی زیرپا گذاشته شود و شکستنشان نیازمند تنبیه و تنبه است. مواردی همچون کتک زدن دیگران، پرخاشگری و جسارت عمدی به بزرگترها و … البته در همین موارد نیز، یادتان باشد که موقعیت ناپایدار سفر، بعضا خود زمینه­ساز پرخاشگری و آشفتگی روانی کودکان می­شود و آنها را سریعتر به سمت رد کردن خط قرمز­ها سوق می­دهد در این صورت، بنابه صلاحدیدتان می­توانید از ابزار اغماض و چشم­پوشی نیز استفاده کنید.

خط قرمزهای خدا

برخی از قوانین ما در زندگی، برگرفته از دستورالعمل­های دینی هستند. در مورد مسائلی که با این خط قرمزها پیوند دارند، تا آنجا تساهل به خرج دهید که چارچوب شرع اجازه می­دهد. برای مثال، دختر ۹ ساله شما، دوست دارد در فضای باز طبیعت با سایر کودکان بدود و جست و خیز داشته باشد و ممکن است پوشش معمول او برایش دست و پا گیر باشد. می­توانید از قبل لباسی سبک و راحت اما پوشیده به همراه خود بیاورید تا در آن موقعیت، مورد استفاده فرزندتان قرار بگیرد. بدین ترتیب هم دستور خداوند اجرا شده، هم خاطره بدی از ممانعت پوشش دینی برای بازی و فعالیت زیاد، در ذهن دخترتان ایجاد نشده است. راهکار دیگر در این رابطه، رفتن به فضاهای کاملا بکر و خلوت از طبیعت است که می­تواند آزادی بیشتری برای فرزندان به همراه داشته باشد.

مطلب پیشنهادی

ماه دردانه/ هم کاشت هم برداشت

ماه مبارک رمضان، ماهی تحول­آفرین است. مهم­ترین جنبه این تحول، تغییر در احوالات معنوی انسان­هاست. …

پربازديد ترين ها

مقلوبه

بایگانی‌ها

دسته‌ها

اطلاعات